Lieke vertelt over haar miskraam, nu een jaar geleden: Het overkwam mij, een miskraam. Ik weet dat het “veel voorkomt,” dat het iets is wat je lichaam vaak zelf oplost. Iedereen praat erover alsof het normaal is, alsof het gewoon een onderdeel van het leven is. Maar toen ik daar zat op het toilet, geconfronteerd met bloed en pijn na 10 weken zwangerschap, voelde het allesbehalve normaal. Het was alsof een stuk van mij werd weggerukt, een leegte die niemand leek te zien.

Ik was verbaasd, zelfs een beetje geschrokken, hoeveel impact het op mij had. Het voelde alsof de wereld gewoon doorging, alsof niemand begreep hoe groot dat verlies voor mij was. Mijn lichaam had zijn ‘werk’ gedaan, maar mijn hart had het nog lang niet verwerkt. Ik voelde verdriet dat diep ging, een pijn die niet zomaar wegwaaide.



Wat me ook raakte, was hoe weinig aandacht er voor is. Het was alsof ik door moest, alsof rouw en verdriet niet helemaal gepast waren. Maar dat kon ik niet. Dit had tijd nodig. Ik moest ruimte vinden om dit te verwerken, om mezelf toe te staan verdrietig te zijn. Hoe ‘normaal’ het ook mag zijn voor anderen, het was allesbehalve gewoon voor mij. 

Een miskraam: als het jou overkomt ervaar je het heel anders. Verlies, pijn, leeg, kwetsbaar.

Het vraagt om aandacht en tijd.

Zoals Lieke zegt is een miskraam iets wat vaak voorkomt, bijna alsof het een ‘normaal’ onderdeel van het leven is. Het lichaam regelt het meestal zelf, alsof het precies weet wat te doen. Maar wanneer het jou raakt, voelt dat helemaal niet normaal. Het is een verlies dat je leeg achterlaat. Dat kwetsbare gevoel dat je niet wist dat je had, komt ineens naar voren. Het overrompelde Lieke. Logisch, want wat weet je ervan als je voor het eerst zwanger bent: een miskraam krijgen?



Het is belangrijk om te erkennen dat het niet zomaar voorbijgaat. Rouw is nodig. Neem tijd, geef aandacht aan je gevoelens en wees lief voor jezelf. Het is een periode waarin verdriet de ruimte moet krijgen, zonder haast. Want hoe vaak het ook voorkomt, jouw ervaring is uniek en mag niet zomaar worden weggewuifd. Het gaat om jouw hart, jouw proces, en dat verdient zorg.