Claudia van Leent • 28 april 2025

Volgende maand zie ik je zwanger terug

'Volgende maand zie ik je zwanger terug', zei de verloskundige tegen Emma na haar miskraam. ‘Dat gebeurt iedere vrouw, je kunt in ieder geval zwanger worden. Einde consult.


Het was niet waar Emma behoefte aan had, toen ze haar vruchtje in het toilet zag liggen. Einde zwangerschap, maar ook het einde van haar dromen over deze baby. Emma was verdrietig dat haar eerste zwangerschap zo afliep. Ze voelde zich eenzaam na de woorden van de verloskundige. Wat had ze fout gedaan? Ze dacht nog niet aan een volgende zwangerschap, maar was nú teleurgesteld, verdrietig en boos. Ze had allerlei gevoelens waarvan ze niet wist of dat er nou bij hoorde. Wat moest ze er mee? Haar vriend wist dat ook niet en hield zich vast aan de woorden van de verloskundige. Die zou het toch wel weten?


Een tijdje later was Emma weer zwanger. Ze verheugde zich op de komst van nieuw leven en voelde zich vanaf de eerste dag helemaal zwanger. Twee maanden later bleek het weer mis. Bloedverlies. Emma meldde zich bij de verloskundige, die na de echo constateerde dat het kindje niet meer leefde.



Ze werd naar huis gestuurd om haar lichaam zelf de tijd te geven de zwangerschap af te stoten. Het werd een verdrietige week. Bloedend en radeloos lag Emma op bed. Ze voelde zich verloren, leeg en had veel vragen. Haar vriend keek machteloos toe.


Emma ging opnieuw een proces van rouw en verlies in, ook deze keer zonder steun van haar verloskundige. Weer die eenzaamheid. Weer herstellen. Ging het ooit goedkomen met haar? Kon zij wel een kindje dragen? Emma’s zelfvertrouwen had een flinke deuk opgelopen. De woorden van de verloskundige zingen nog altijd rond in haar gedachten: ‘Volgende maand zie ik je zwanger terug.’

Een miskraam is niet te voorkomen. Eenzaamheid, verwarring en schuldgevoel daarover wel!

Een miskraam is niet te voorkomen. Eenzaamheid, verwarring en schuldgevoel daarover wel! Emma had de pech een hulpverlener te treffen die geregeld een vrouw met een miskraam tegen komt en deze ervaring wellicht onderschat. Een miskraam komt inderdaad veel voor. Echter, de vrouw die dit meemaakt, ervaart iets unieks. Zij verliest een toekomst met een baby die al in haar wereld is. Dat verdient de aandacht die het nodig heeft.


Heb jij ook een vergelijkbare ervaring of laat de miskraam die je hebt meegemaakt je niet los? Weet dat er verloskundige coaches zijn die je kunnen ondersteunen bij het verwerken ervan. Zodat jij weer met vertrouwen een (eventuele) volgende zwangerschap tegemoet kan gaan.


Kijk op onze site voor een verloskundige coach in jouw buurt: https://www.verloskundigelifecoaches.nl/coaches-voor-vrouwen

Meer client- en praktijkverhalen

door Maak kennis met 1 juni 2026
Bij Wilma ontstaat er iets nieuws
door Evelyne Thelen 26 mei 2026
Is het normaal dat ik mijn baby niet meteen leuk vind? Ja, niet iedereen voelt instant liefde. Voor sommigen groeit de band pas na weken of maanden. En dat maakt je geen slechte moeder. Mag ik spijt hebben van het moederschap? Ja, je mag alles voelen. Spijt betekent niet dat je je kind niet wilt. Het betekent dat je rouwt om je oude leven. En dat is gezond en menselijk. Waarom denk ik soms: "Ik wil gewoon weglopen?" Omdat het zwaar is. Vermoeidheid, hormonen en stress kunnen je gek maken. Fantasieën over ontsnappen zijn normaal. Zegt niets over de liefde voor je kind. Zolang je er niet naar handelt is er niets aan de hand. Ik vind seks nu totaal niet boeiend. Moet ik me zorgen maken? Absoluut niet. Je lijf en hoofd hebben een bevalling en hormonale rollercoaster achter de rug. Liido komt vaak pas later terug. Geen haast! Mag ik stoppen met borstvoeding als ik het niet meer trek? Ja, ja en nog eens ja. Een blije, gezonde moeder is altijd beter voor een kind dan geforceerde borstvoeding.
door Suzanne de Windt 25 mei 2026
Alles is relatie
Alle nieuwsberichten