Andrea Ivanovic • 24 maart 2025

Als je zelfs een beschuitje niet kunt verdragen

Het begon allemaal toen ik erachter kwam dat ik zwanger was. Ik had verwacht dat ik op een roze wolk zou zitten, maar niets was minder waar. Al snel werd ik overvallen door extreme zwangerschapsmisselijkheid. Het was zo erg dat ik bijna niets binnen kon houden en ik begon af te vallen. Ik maakte me grote zorgen over mijn baby. Zou hij wel genoeg voedingsstoffen binnenkrijgen? Was dit wel normaal?


Ik probeerde van alles om de misselijkheid te verminderen. Mijn vriendinnen en moeder kwamen met allerlei adviezen: gemberthee, crackers eten voor het opstaan, kleine maaltijden verspreid over de dag. Maar niets hielp en soms leek het zelfs erger te worden. Ik voelde me wanhopig. Hoe moest ik mijn zwangerschap doorkomen als ik me zo ellendig voelde? Waar was die gelukzalige roze wolk waar iedereen het over had?


De zorgen stapelden zich op. Ik voelde me een slechte moeder nog voordat mijn baby geboren was. Ik werd steeds somberder en de angst dat het nooit meer goed zou komen nam toe. Totdat ik de tip kreeg om naar verloskundige coach Marjolein te gaan.



Het is zo fijn om met iemand te praten die tips geeft waar je echt wat aan hebt.

Bij de eerste afspraak voelde ik me meteen op mijn gemak. Marjolein luisterde naar mijn verhaal zonder oordeel. Ze begreep hoe zwaar ik het had en stelde me gerust. Ze had praktische tips om de misselijkheid dragelijker te maken, tips die ik nog niet eerder had gehoord. We deden ook korte oefeningen die hielpen om mijn lichaam en geest te kalmeren. Ik kon niet veel meer hebben op dat moment, maar Marjolein paste alles aan op mijn tempo. Het was een opluchting om iemand te vinden die begreep wat ik doormaakte en die me kon helpen.


Hoewel de misselijkheid niet volledig verdween, werd het wel dragelijker. Ik begon te begrijpen wat mijn lichaam nodig had en hoe ik beter voor mezelf kon zorgen. Gelukkig ben ik ook niet verder afgevallen en voelde ik me sterker.


Nu weet ik dat het belangrijk is om hulp te vragen en dat het oké is om je niet altijd goed te voelen. Dankzij Marjolein heb ik weer vertrouwen gekregen in mijn zwangerschap en kan ik beter omgaan met de misselijkheid. Uiteindelijk kwam alles goed en ben ik dankbaar voor de steun die ik heb gekregen.


Ik besef dat het pad naar het moederschap niet altijd rozengeur en maneschijn is, maar met de juiste begeleiding en steun kan het wel een mooie reis zijn. Door deze hulp durf ik het zelfs aan om nóg een keer zwanger te worden!


Meer client- en praktijkverhalen

door Maak kennis met 1 juni 2026
Bij Wilma ontstaat er iets nieuws
door Evelyne Thelen 26 mei 2026
Is het normaal dat ik mijn baby niet meteen leuk vind? Ja, niet iedereen voelt instant liefde. Voor sommigen groeit de band pas na weken of maanden. En dat maakt je geen slechte moeder. Mag ik spijt hebben van het moederschap? Ja, je mag alles voelen. Spijt betekent niet dat je je kind niet wilt. Het betekent dat je rouwt om je oude leven. En dat is gezond en menselijk. Waarom denk ik soms: "Ik wil gewoon weglopen?" Omdat het zwaar is. Vermoeidheid, hormonen en stress kunnen je gek maken. Fantasieën over ontsnappen zijn normaal. Zegt niets over de liefde voor je kind. Zolang je er niet naar handelt is er niets aan de hand. Ik vind seks nu totaal niet boeiend. Moet ik me zorgen maken? Absoluut niet. Je lijf en hoofd hebben een bevalling en hormonale rollercoaster achter de rug. Liido komt vaak pas later terug. Geen haast! Mag ik stoppen met borstvoeding als ik het niet meer trek? Ja, ja en nog eens ja. Een blije, gezonde moeder is altijd beter voor een kind dan geforceerde borstvoeding.
door Suzanne de Windt 25 mei 2026
Alles is relatie
Alle nieuwsberichten