Logo
Eliane Coutinho • 3 januari 2023

Het Nieuwe Jaar

Op deze voor mij eerste werkdag had ik 3 coaching sessies staan met 3 verschillende vrouwen, 3 verschillende mama’s.


De eerste mama had een traumatische bevalervaring gehad. Na de bevalling heeft zij 3 EMDR behandelingen gehad. Ondanks deze behandelingen durfde zij haar hart (nog een kind) niet meer te volgen. De angst voor nog een bevalling was te groot. Het leven besloot anders, een ongeplande zwangerschap veranderde alles. De angst voor de bevalling werd niet kleiner maar groeide groter in 2022 en reist zo mee het geboortejaar 2023 van haar kind, in…


De tweede moeder heeft grote angst voor de dood. Dit had ze overgehouden aan een eerdere zwangerschap die buitenbaarmoedelijk bleek en voor enorme problemen zorgde. Er was toen zoveel pijn, zo veel angst, zoveel bloedverlies en dat werd doodsangst. Deze zwangerschap is voor haar verbonden aan doodsangst. Dit is ver voor het jaar 2023 ontstaan maar reist het geboortejaar in van haar kind….


De derde moeder is met lege handen geëindigd. Aan het einde van de zwangerschap was er geen leven meer. Het hart dat verlangt, het hart dat mist, de handen die leeg zijn, ontstaan in 2022 maar reist zo 2023 in.


Wat deze 3 vrouwen bij mij bracht herinnerde mij aan het feit dat wat ik deed in de voorgaande jaren (combinatie van verloskunde, coaching, lichaamsgericht werk, trauma en preventie) ik het komende jaar zal blijven doen. Dat reist in 2023 met mij mee.


NB: met toestemming van cliënten gepost.


Meer client- en praktijkverhalen

door In de spotlight 31 maart 2025
Specialiteit: extreme zwangerschapsmisselijkheid
door Andrea Ivanovic 24 maart 2025
Het begon allemaal toen ik erachter kwam dat ik zwanger was. Ik had verwacht dat ik op een roze wolk zou zitten, maar niets was minder waar. Al snel werd ik overvallen door extreme zwangerschapsmisselijkheid. Het was zo erg dat ik bijna niets binnen kon houden en ik begon af te vallen. Ik maakte me grote zorgen over mijn baby. Zou hij wel genoeg voedingsstoffen binnenkrijgen? Was dit wel normaal? Ik probeerde van alles om de misselijkheid te verminderen. Mijn vriendinnen en moeder kwamen met allerlei adviezen: gemberthee, crackers eten voor het opstaan, kleine maaltijden verspreid over de dag. Maar niets hielp en soms leek het zelfs erger te worden. Ik voelde me wanhopig. Hoe moest ik mijn zwangerschap doorkomen als ik me zo ellendig voelde? Waar was die gelukzalige roze wolk waar iedereen het over had? De zorgen stapelden zich op. Ik voelde me een slechte moeder nog voordat mijn baby geboren was. Ik werd steeds somberder en de angst dat het nooit meer goed zou komen nam toe. Totdat ik de tip kreeg om naar verloskundige coach Marjolein te gaan. 
door Lees over 17 maart 2025
In mijn achtertuin gebeurt het
Alle nieuwsberichten
Share by: