De vrouw die een nare bevallingservaring heeft en opnieuw zwanger is, zij heeft goud in handen dat wacht om verzilverd te worden.
Sommige vrouwen gebruiken de nare/traumatische ervaring om te voorkomen dat de geschiedenis zich gaat herhalen. Andere vrouwen doen aan struisvogel politiek.
Dat ziet er ongeveer zo uit:
· Zodra het woord bevallen valt opstaan en iets anders doen
· Wegklikken bij een post die over het onderwerp gaat
· Vriendinnen vermijden die bevallen zijn
· Een andere wending geven als bevallen het gespreksonderwerp is
· Oplossingen zoeken zonder de eerdere ervaring aan te kijken
· De eigen bevalervaring bagatelliseren
Ondertussen is de stress van de ervaring niet weg in hun lijf. Het heeft macht over ze. Het beperkt ze in hun bewegingsvrijheid en in het zien van mogelijkheden. Ze durven niet te denken aan de vorige bevalling maar ook niet aan de bevalling die komen gaat. Het gevoel dat ze vast zitten, dat ze niet achteruit maar ook niet voorruit kunnen. Dat slaat om naar paniek in de nieuwe zwangerschap of misschien zelfs daar nog voor.
Ook voor deze vrouwen geldt zij goud in handen hebben dat wacht om verzilverd te worden.
Want hun eerdere ervaring kan gebruikt worden om krachtig bij te dragen aan de volgende bevallingservaring. Die kracht aanspreken gaat niet vanzelf. Het vraagt om moed en veiligheid om je kop uit het zand te halen.
Die moed kan ik je niet geven. Wat ik je wel kan bieden is een veilige plek waar je dit kunt doen. Ik bied je mijn verloskundige werkervaring, mijn coach ervaring en de wijsheid van vrouwen die hun bevalervaring met mij gedeeld hebben.
Kop uit het zand en geopende ogen is de moeite waard. Want met geopende ogen, zie je meer, veel meer.